nie czytam, nie piszę, nie myślę..
w sieci zaglądam tylko do Kolorów Wyobraźni, słucham muzyki.
z ulgą dla świata nie robię zdjęć i nie modernizuję swojej strony.
pracuję tylko w pracy, zaniedbując dodatkowe projektowe prace domowe.
nie chce mi się pisać smsów, chce mi się jej tylko czytać – a i to nie od wszystkich.
w głowie mam zamysł posta o praskiej przygodzie, ale ciało nie ma już zapału do zmaterializowania owej noty.
jeżdżę na rolkach po pustym parkingu w prawie-centrum-miasta.
totalna niemoc naznaczona samotnością, poniekąd z głupoty.
gdyby istniała możliwość kupienia zapału, oddałbym za niego każdą kasę – nienawidzę leniwej wersji samego siebie. niemoc bierze się braku mocy pochodzącej z źródeł ludzkiej bliskości specjalnego rodzaju.
